يادمه آخرين باري كه رفته بودم مسجد جمكران، ده سال پيش بود و چيزي كه از جمكران در ذهنم مانده بود مسجدي بزرگ و در حال ساخت و توسعه و چاهي كه مردم نامه هاشون را در اون مينداختند، گذشت و گذشت و ديگه اين فرصت و توفيق را پيدا نكردم كه اونجا برم تا چند روز پيش كه از تهران همراه يكي از اقوام به اصفهان بر مي گشتيم، عصر رسيديم قم، ابتدا رفتيم حرم حضرت معصومه اونجا هم چند سالي بود كه نرفته بودم بزرگتر و با شكوه تر و شلوغ تر شده بود، قبر آقاي بهجت را هم زيارت كرديم، خيلي شلوغ بود، روز هفت وفاتشون بود، بعد از نماز مغرب و عشا راهي مسجد جمكران شديم، سه شنبه شب، شب زيارتي مجد مقدس جمكران بود، خيلي شلوغ بود، پر از اتوبوس و كاروان هاي زيارتي و تمام صحن هاي بزرگ اطرف مسجد مملو از مردم بود، خيلي بزرگ و آباد شده بود! به سختي جاي پارك گير اورديم، وارد مسجد كه شديم از انبوه جمعيت مشتاق و زائر تعجب كردم، نمي دونستم كه اين همه مسجد جمكران خاطر خواه و زائر داره! باز هم غبطه خوردم در برابر حالاتي كه از مردم در اون شب ديدم، وقتي وارد اين جور جاها و جوها ميشم مشكلات و گرفتاري هام برام كوچيك و بي اهميت ميشن و ياد چيزاي ديگه اي ميفتم كه در زندگي روزمره ازشون غافلم، انشالله روزي هر سالمون باشه كه در چنين مكاني نماز امام زمان بخوانيم و براي ظهور هر چه زودترش دعا كنيم.
